Αυτό το αντίγραφο αποτελεί μέρος ενός «miscellany», δηλαδή ενός εγγράφου που περιλαμβάνει κείμενα από διάφορους συγγραφείς, και περιέχει, μεταξύ άλλων, και ορισμένα ποιήματα του Ashmole. Η Δρ Veronese σημείωσε πως το σονέτο εμφανίζεται σε μια αναθεωρημένη μορφή, με τον πρώτο στίχο να λέει: «Το αυτοτυφλωτικό λάθος καταλαμβάνει αυτά τα μυαλά», αποδεικνύοντας ότι είχε περάσει απαρατήρητο μέχρι σήμερα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η προσαρμογή του σονέτου σε μελωδία από τον συνθέτη Henry Lawes, με το κείμενο να μπορεί να βρεθεί σε ένα βιβλίο τραγουδιών στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης. Στο συγκεκριμένο αντίγραφο περιλαμβάνονται επτά επιπλέον στίχοι και αλλαγές στα αρχικά δίστιχα του Σαίξπηρ, πιθανώς για να καταστεί εφικτή η δημιουργία περισσότερων στίχων για τραγούδι, ή, στο πλαίσιο της εποχής, να εκφράσουν πολιτική και θρησκευτική πίστη.
Οι προστιθέμενες γραμμές, αν και διφορούμενες, διαβάζονται με πολιτική διάσταση, ειδικά δεδομένου ότι το χειρόγραφο προέρχεται από μια βασιλόφρονα συλλογή. Έτσι, το σονέτο μετατρέπεται από μια αναφορά στη ρομαντική αγάπη σε μια ισχυρή πολιτική δήλωση, ιδιαίτερα σημαντική καθώς η δημόσια εκτέλεση τραγουδιών είχε απαγορευτεί κατά τη διάρκεια του δημοκρατικού καθεστώτος. Πολλοί μουσικοί της εποχής, όπως ο Lawes, επιβίωσαν μέσω μυστικών ιδιωτικών παραστάσεων.
Η ανακάλυψη του Δρ Veronese προσφέρει μια νέα προοπτική σχετικά με τη διάδοση και την πολιτική προσαρμογή των έργων του Σαίξπηρ σε μια ταραγμένη ιστορική περίοδο. Η έρευνά της δημοσιεύτηκε στο άρθρο της με τίτλο ‘A New Copy of Sonnet 116: A Cavalier Cover Version’, που περιλαμβάνεται στο The Review of English Studies.
Πηγή: newsbomb.gr